„Rzuć pracę, żeby służyć tej rodzinie” – powiedziała moja teściowa przy obiedzie. Zignorowałam to – aż do następnego dnia, kiedy mąż postawił mi ultimatum: albo posłuchaj jego matki, albo wyjedź z dzieckiem. Śmiali się, przekonani, że nie mam dokąd pójść. Nic nie powiedziałam. Trzy dni później, kiedy odkryli, kim naprawdę jestem, pojawili się u moich drzwi – błagając.

Rozdział 1: Obiekt nieruchomy

Podmiejski dom, który Ethan nalegał, żebyśmy kupili, kiedy się pobraliśmy, był, według wszelkich obiektywnych kryteriów, idealnym domem na start. Miał trzy sypialnie, mały skrawek zadbanego trawnika na podwórku i beżową, nudną kuchnię. Był to dom, w którym przeciętni ludzie wiedli przeciętne życie. Ale przez ostatnie trzy lata coraz bardziej przypominał słabo wentylowaną klatkę.