„Pójdą do prasy, Cassidy . Nazwisko mojej rodziny, dziedzictwo twojego ojca – do poniedziałku wszystko to będzie śmieciem” – wyszeptał, a jego głos łamał się jak suchy pergamin. „To nie są kredyty bankowe. To ludzie, którzy radzą sobie z długami, mając nagłówki i… jeszcze gorzej”.
Nie mrugnąłem. Nawet nie przyśpieszyłem oddechu. Poświęciłem piętnaście lat na zbudowanie Vantage Global , firmy, która zdefiniowała nowojorski luksus. Przywykłem do negocjacji o wysoką stawkę, ale to nie była fuzja. To był okup.
„Wpuściłeś ich do naszego życia, Marku” – powiedziałem głosem zimnym jak lód w jego szklance. „Zaryzykowałeś jedyną rzecz, na którą nie zasłużyłeś”.
„Myślałem, że mogę to odzyskać” – błagał, patrząc w górę zaczerwienionymi oczami. „Potrzebowałem tylko jednej ręki”.
Spojrzałam na sięgające od podłogi do sufitu okna naszego penthouse’u. Ten apartament był fortecą ze szkła i stali, symbolem wszystkiego, co osiągnęłam. Jeśli Mark upadnie, pociągnie mnie za sobą. Sępy w brukowcach już krążyły, czekając na pęknięcie w zbroi „Żelaznej Królowej”. Podjęłam chłodną, strategiczną decyzję. Nie dla niego, ale dla imperium.
Zatwierdziłem przelew kilkoma precyzyjnymi naciśnięciami klawiszy. Dwa miliony dolarów popłynęły przez cyfrowy eter, by uciszyć ludzi w cieniu.
„Stało się, Mark” – powiedziałem, zamykając laptopa. „Nasza reputacja jest bezpieczna. Ale niech to będzie ostatni raz, kiedy igrasz z moim życiem. Nie masz już u mnie żadnych kredytów”.
