To, co wydawało się przemyślanym i pełnym szacunku wieczorem, przerodziło się w wyrachowaną próbę przejęcia kontroli. Rachunek – od kolacji, przez kwiaty, po to, co nazywał „pracą emocjonalną” – ujawnił jego nastawienie zakorzenione w poczuciu wyższości, a nie w życzliwości. Z pomocą przyjaciół, żartobliwy, pozorowany czar odwrócił sytuację, ujawniając, jak kruchy był jego „dżentelmeński” czyn. Jego reakcja potwierdziła wszystko: gniew, przeprosiny i desperackie próby odzyskania władzy, której nigdy nie miał.
