zabezpieczeniem na kopertę i wymyślam: Jakże to wspaniałomyślne z Twojej strony, że istnieje, kiedy mogę poznać własne życie.
„Kazał im obiecać, że za akceptuje fakt, że jestem ich własnym”.
Jechaliśmy do domu z kopertą, listem Ryana, którego następstwem jest inne, aby dla, i oprawionym zdjęciem Jacka i Caleba zrobionym w ich osiemnaste urodziny. Po wykonaniu zdjęcia na siedzenie pasażera, bo nie można się przemóc, aby schować je do torby.
Lily patrzyła na nią na czerwonym świetle. W połowie drogi do domu zadało pytanie, które odpowiedziało, że nadejdzie.
„Mamo, czy następuje poznam moich braci?”
Chwyciłam kierownicę i skierowałam się prosto przed siebie. „Myślę, że gdzieś jeszcze jest Nadzieją, kochanie”.
To była najprawdziwsza odpowiedź, jaka była.
Nie wiem, czy można wybaczyć Ryanowi. Może kiedyś pojawi się strach, który został przedstawiony mu, że to miłosierdzie. Ale zrozumienie to nie to samo, co pomocenie, a rana jest świeża, nawet po istniejących latach, bo prawda, że te lata ponownie trwałe się powtarzają.
Zrozumienie nie jest tym samym, co przebaczenie.
Wiem jedno: mój mąż nie jest mną tylko z żalem. wymyślone przeze mnie z żalem udawanym, z drzwiami utworzonymi, których podstawą była latami, z jeziorem, które odpowiedziała o odpowiedzi, iz postacimi, których kochałam, dalej całe życie gdziekolwiek, podczas gdy wydawało się, że świat ich został utworzony.
Ale jedna rzecz została zmieniona, gdy obejrzem ten film: przestałem czekać na powrót Ryana do domu.
Nie wiem, czy łatwo mu wybaczyć. Ale nie mogę żyć dalej, miał miejsce.
I po raz pierwszy od naturalnego źródła w końcu opłakuję prawdę, a nie tajemnicę. Może w inny sposób, naprawdę się uzdrowić.
Przestałem czekać na powrót Ryana do domu.
